Deze elegante laagbouw, verscholen in het groen, roept de sfeer op van het Californië van de jaren ’60. De inspiratie voor het ontwerp vond het gezin in het iconische Barcelona-paviljoen van Ludwig Mies van der Rohe. Horizontalisme, minimalisme, pure materialen en het vervagen van de grens tussen binnen en buiten zijn voelbaar in elk detail.
De gevelhoge landschapsramen brengen het buitenleven naar binnen en creëren een vloeiende verbinding met de omliggende natuur. Open de achtergevel, en elke grens vervaagt: buiten wordt binnen, binnen wordt buiten en je ervaart onbegrensd wonen.

De inkom geeft meteen een indruk van het bijzondere karakter van de woning: een betonnen luifel met een ronde uitsparing die het licht op verrassende wijze vangt. En een voordeur die opgaat in donkerhouten bekleding, een detail dat meermaals terugkeert en de woning harmonieus laat opgaan in het bos.
Binnen wordt de blik onmiddellijk naar het omliggende landschap geleid. We ervaren de natuur als een levend schilderij, terwijl warme materialen en subtiele kleurcontrasten de ruimtes uitnodigend en intiem maken.
Elk detail – van het houtwerk en het marmer tot de verfijnde afwerking van wanden en vloeren – werd zorgvuldig gekozen om een gevoel van rust en comfort te creëren, waardoor het interieur een harmonieuze tegenhanger vormt van het open landschap buiten.